سلام

هفته گذشته، هفته خوبي براي آراد نبود. شب هاش با تب شديد و روزها با بيحالي و ضعف....

دكترش پيشنهاد داد براي اطمينان بيشتر آزمايش بديم. آزمايشها هم چيزي نشون نداد....خدا روشكر بالاخره تموم شد....فقط اين وضعيت يكم برنامه سفر ما رو عقب انداخت.... در هر صورت، صبح پنج شنبه با خيال راحت راه افتاديم...

هوای صاف و آفتابی با ظهر های گرم و شرجی، علاوه بر مامان و باباي خسته، براي آراد كوچولو هم خواب آور بود ... و اين باعث مي شد بيشتر استراحت كنه و انرژي تحليل رفتش برگرده.

هواي مرطوب شمال ذهن و تن خسته من رو کاملا آروم می کرد.... و من آرزو مي كردم اي كاش يه روز از آلودگي هوا و ترافيك تهران كه داره عمر و جوونيمون رو مي گيره رهايي پيدا كنم...

تقدیم به پدرم:

پدر ای چراغ خونه! مرد دریا، مرد بارون

با تو زندگی یه باغه، بی تو سرده مثل زندون

هر چی دارم از تو دارم ، تو بهار آرزوها

هنوزم اگه نگیری دستامو، می افتم از پا

تقدیم به همسرم:

فرزادم....تکیه گاهم....، ای که واژه مرد سزاوار وجود مهربونته، دوستت دارم و روزت مبارک.....

دو سه روز آراد تب شدید داشت به حدی که کارش به پاشویه و قطره استامینوفن رسید. دیگه آراد خنده رو و مهربون من نبود ....شده بود غرغرو  و بی تاب.....

می گن واسه دندونشه ولی هنوز خبری نشده!  گفتن تا آش دندونیش رو نخورید از دندون خبری نیست ...!!!!  دیروز مامانم واسش آش دندونی پخت... پس چی شد؟؟  آش دندون فیلی باید بپزیم شاید!!!

امروز تبش قطع شده... و شروع کرده به شیرین زبونی....خدایا شکرت....

اگه خدا بخواد،ما فردا چهارشنبه عازم شمالیم. امیدوارم هوا خوب باشه آراد هم اذیت نشه....

سلام

از همه برای نظر های توأم با لطف و محبتتون ممنونم.

مادر شوهرم بالاخره پنج شنبه مرخص شد... حالش هم خیلی بهتره... تو مدتی که بیمارستان بود هر روز یه حالی داشت. یه روز سرحال و قبراق (اگه ديكته ش درسته!) یه روز کسل و ناامید... از وقتی اومده خونه خدا رو شكر روحیه اش خیلی خوبه...

ديگه امروز نوبت آراده :

اين روزا اوج شيرينيشه....

صبح ها كه پا مي شه سرش رو مي چرخونه بالا و دنبالمون مي گرده... تا يكي رو مي بيني لبخند مي زنه...

كاملا مشخصه كه صدامون مي كنه البته نه به اسم! با صداهاي نامفهوم... البته شايد براي خودش معنادار باشه ....

متوجه شديم كه مي شه شرطيش كرد. اگه چند بار يه شيئ رو نشونش بديم و مثلا بگيم "عكس بابا" فردا دوباره بگيم "عكس بابا" با چشاش مي گرده پيداش مي كنه. تازه خودشم از اين قضيه كلي ذوق مي كنه...

با بچه ها اصلا غريبي نمي كنه، براشون دست دراز مي كنه و با همون زبون من در آوردي خودش باهاشون حرف مي زنه. در صورتيكه با بزرگترها اين طور نيست اولش يكم غريبي و بعد ... زودي پسر خاله مي شه.

عاشقه ميوه و نونه ! يه تيكه نون كه مي ديم دستش از هول، هلش مي ده تو دهنش، يكم كه خيس خورد غورتش مي ده پايين!!

اگه چيزي بخوريم حتي اگه تو بغلمون باشه سرش رو مي گيره بالا و نگاه مي كنه تو دهنمون. بقول باباش نخوردمون مي كنه...

مي گن بذارين بچه خودش غذا بخوره تا به دلش بشينه.... منم چند بار يه زير انداز پهن كردم و ظرف غذاشو گذاشتم جلوش. خدا ميدونه بعد از هر بار غذا خوردن به كارواش نياز داره...

چند روز پيش رو زمين سفره پهن كردم ...تو يه بشقاب بزرگ برنج سفيد كشيدم تا آراد هم پيش ما بشينه و غذا خوردن رو ياد بگيره ...برنج ها رو به هزار زحمت با مشت برمي داشت، مي اورد نزديك دهنش نمي دونست چطوري بخورش! ... بعد از اينكه همش رو ريخت رو سفره! حمله كرد به بشقاب من ...واقعا صحنه جالبي بود... باباش مي گه خيلي خوشم مياد كه زبله... از اين بچه هاست كه حق خودش رو مي گيره!  منم مي گم :خدا كنه مثل من نباشه كه حقم همه جا خورده شد.

بقيه ش رو يه روز ديگه مي نويسم .... از اينكه يه روز مجبور شدم با خودم بيارمش اداره و ...

چند وقته اینقدر تو رفت و آمدم که نتونستم درست وحسابی از آرادم عکس بگیرم این چند تا رو فعلا داشته باشین...

شصته پا شو می خوره

عموهاشو صدا می کنه....اَادَ

همین جوری........

چون عکس ها رو برای خودم ایمیل کردم کیفیتش اومده پایین.

این روز ها تمام فکرم آراده ... ساعت ۳۰/۱ که می شه دل تو دلم نیست.... کارت می زنم، با قدم های سریع می رم سر کوچه تاکسی بگیرم و برسم به اون لبهای خندون.... وقتی در روباز می کنم می رم تو، همینطور که تو بغل مامانمه دستاشو تند تند تکون می ده و با ذوق می خنده.... وقتی با هزار تا قربون صدقه بغلش می کنم ...دماغش رو به سر و صورتم می ماله... سرش رو محکم به سینم فشار می ده... و من ... معنای واقعی عشق رو حس می کنم .... اینجاست که گرمای هوا، خستگی و گشنگی یادم می ره و با وجود اصرار های مامان برای خوردن نهار نیم ساعتی می بوسمش ...می چلونمش... و سعی می کنم جبران ساعت های غیبتم رو بکنم... هر چند می دونم که نمی تونم اون نگاه های منتظر رو جواب بدم...

روز چهارشنبه با دوستای خوبم یه قرار ساده و صمیمی داشتم .... نمی دونم قرار های اینترنتی رو تجربه کردید یا نه ولی... اینکه یه نفر رو ماه هاست میشناسی ....حتی صداشو هم شنیدی و همیشه برای خودت بهترین چهره رو ازش کشیدی...درست مثل رمان های عاشقانه ای که تو دوران نوجوانی می خوندیم و شخصیت های داستان رو شبیه زیباترین آدم هایی که می شناختیم، تصور می کردیم !!... هر شکلی و هر جوری که باشن اهمیت نداره مهم اینه که مهربون و دوست داشتنی هستن.... و از اینکه تو این دنیای بزرگ چند تا دوست با شادی و غم مشترک داری خوشحالی....

تـــــو بلندای زمــــان و ملکوتــــــی مـــــــــــادرم
تو همـــــان زمزمـــــه صدق و صفایـــــــی مادرم

گر که بد بودم، بــــــــــدی کــــــــردم بـه تـــــــو
   آنکه آخم ميشنيد و ميجهيد از جا تو بودی مــــادرم

                  روز مادر بر همه مادران فداکار و مهربون مبارک.

سلام

بايد بگم بالاخره موفق شدم آراد رو روي پا بخوابونم.

خيلي سختم بود چون طاقت ناراحتیش رو ندارم اون هم از من انتظار داره تو مدتي كه خونه هستم بيشتر بغلش كنم ولي با كمك مامانم داره عادت مي كنه.

مشكل شيشه شير هنوز حل نشده. به دكترش هم گفتم ولي اون هم می گه فعلا صبح ها با غذا و ميوه سيرش كن تا عادت كنه...

باباي خونه مي گه براي عوض كردن خونه عجله نكن چون فعلا تا آخر مهر مهلت داريم و تا اون موقع شايد يه اتفاق هايي بيافته كه انشاا... اگه خدا بخواد بتونيم يه خونه كوچولو تو تهران بخريم. آخه ما تو گروني تهران رفتيم اصفهان يه آپارتمان 80 متري- تو مجتمع همون دختر خالم كه چند وقت پيش مهمونش بوديم - خريديم.

دعا كنيد برنامه مون درست شه.

مادر بزگم امروز داره ميره زيارت امام رضا مي خوام براش يه عريضه بفرستم و از اينجا بهش بگم اي امام عزيزم هر چي دارم از لطف و وساطت توي مهربونه.

تو رو به خدا همه بي خونه ها رو خونه دار كن....

هر كي دستش به طرفت درازه بي جوابش نذار....

از اشتباه تايپيم معذرت مي خوام (از دست اين زبان عربي كه زبان فارسي رو در به در كرده)

هفت ماه گذشت به همین سادگی...   

ازخواب بیدار شدم و یه کوچولو گریه کردم

چشای قرمزم رو بعد از حموم ببینید !

آموزش رانندگی...

خوب خسته شدم از بس ترافیک بود ...!!

(اونم که دستمه دادن که سرگرم شم ولی ...)

بدون شرح

اینم بدون شرح! 

"فروردین ماه و دیدن دوستای اینترنتی"

از سمت راست:رونیکا جون، نوژا جون، خودم، علیرضا جون و پرهام جون (عکس مارتیا جون رو نداشتم)

نوژا جون خوابش میومد گریه می کرد 

من و رونیکا رو ببینید چه قیافه ای شدیم! اعصاب مصاب ندارم هااااااااا

ما براي اين چند روز تعطيلي كلي برنامه داشتيم كه فقط يكيش جور شد. تعطيلات رفتيم اصفهان.

سلام، من هم رسما مادر شاغل شدم.

اول تصمیم گرفتم پارت تایم کار کنم، با مدیرعامل هم صحبت کردم اونم خدا خیرش بده همیشه با من راه اومده، ولی با توجه به ساعت کاری، حقوق پایین کارمند ساعتی و از بین رفتن مزایا و امنیت شغلیم، دیدیم اصلا به صرفه نیست. تو مدتی که مرخصی بودم یه نفر رو اوردن به جای من و حتی میز و کامپیوترم رو بهش دادن. تا الانش من و اون مشترکا از یک میز استفاده می کنیم!

حالا قرار بر اینه هر روز تا ساعت 1- 30/1 بمونم و از ساعت شیر و مرخصی روزانه استفاده کنم.

آراد رو هم پیش مامانم می ذارم. اونم خیلی با آراد سرگرمه و دوستش داره. بنده خدا تو این مدت نتونسته روزا جایی بره، حتی برای خرید.

"خدا به همه مادرای فداکار که از وقت استراحت خودشون برای ما می زنن، سلامتی و طول عمر بده...آمیـن"

یه مشکل اساسی دیگه اینکه خونه خودم از مامانم دوره و نمی تونم هر روز صبح برم و بیام، فعلا که همش اونجام. با اینکه بنده خداها مامان و بابام خیلی احترام می ذارن و دوست دارن ما اونجا باشیم ولی خودم دوست ندارم زیاد خسته شون کنم.

هفته پیش رفتم چند تا بنگاه سر زدم کرایه خونه ها به این صورت بود:

آپارتمان 85 متری، قدیمی - بازسازی شده- بدون پارکینگ و انباری! 10 میلیون 600 تومن !

آپارتمان 55 متری طبقه چهارم، 25 میلیون رهن کامل!

می خوام کمتر غر بزنم و با انرژی مثبت مسائل رو حل کنم. چون خودم خواستم و معتقدم همه ما میتونیم از وقت و توانایی مون استفاده بیشتری بکنیم.

   مامانای شاغل امروز و فردا! بیایید بهم بیشتر انرژی بدیم و کمک کنیم تا این روزها با آرامش و خاطره خوش سپری بشه....  یاعلی

سه روزه برگشتم سر کار...

شب اول عذاب وجدان داشت دیونم می کرد.

آراد رو بردم تو تراس براش لالایی میخوندم و گریه می کردم...

اون چشای معصوم و مهربونش‌٬ شاهد اشک ریختم بود و نمی دونست که به عشق اونه... شایدم گرمای این عشق رو احساس کرد ...

دستای کوچولوشو نوازش می کردم و بغض سنگینم رو خفه می کردم...

"مامانی دوست دارم بزرگ شدنت رو لحظه به لحظه ببینم. دوست دارم اولین کلمه ای که می گی رو خودم بشنوم. دوست دارم دستت رو بگیرم تاتی تاتیت کنم. دوست دارم یه آغوش مطمئن واسه گریه هات باشم. دوست دارم دل کوچولوت هیچ وقت تنگ نشه. دوست دارم یه روز بشنوم از اینکه تنها موندی منو بخشیدی. دوست دارم تمام آرامش و عشق دنیا رو بپات بریزم..."